Семейный проект «История одной фотографии»

Участник проекта: Костюченко Дмитрий, 16 лет

«Мой прадзед — герой!»… Я думаю, што цяпер кожны з нас зможа расказаць нешта з воінскага жыцця сваіх родных, пра лёсы тых, хто так самааддана абараняў сваю Радзіму. Мой прадзед Харошка Уладзімір Мікалаевіч таксама ўдзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. У яго шмат узнагарод, такіх як ордэн Славы III ступені, медаль «За адвагу», ордэн Чырвонай Зоркі, медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941–1945 гг.». Яго воінскае званне — малодшы сяржант, чырвонаармеец. У баі 25 ліпеня 1944 года пры захопе языка паводзіў сябе смела, праявіўшы пры гэтым мужнасць і адвагу. Знаходліва, ведучы агонь з ручнога кулямёта, знішчыў немцаў, а таксама не даў магчымасці суперніку весці агонь па групе захопу, своечасова адышоў пасля выканання задачы. Выцягнуў цяжка параненага байца пад моцным агнём праціўніка. Калі немцы не давалі магчымасці прасоўвацца нашай пяхоце наперад, мой прадзядуля ўмела зайшоў з флангу і, адкрыўшы агонь па вакну, дзе была агнявая кропка праціўніка, здушыў яе. Пры гэтым знішчыў траіх гітлераўцаў, а аднаго ўзяў у палон, і той даў каштоўныя звесткі. 12 верасня пры адступленні нямецкага абозу рушыў наперад і знішчыў двух коней і фашыста. Я ганаруся сваім прадзедам Уладзімірам за яго службу і адданасць сваёй краіне. Ён служыў падчас вайны і ахвяраваў сваёй бяспекай, каб абараніць свабоды, якімі мы атрымліваем сёння. Яго гісторыя — гэта гісторыя адвагі и адданасці! #9Мая #историяоднойфотографии